يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً اطلاق صحف بر قرآن نظير اطلاق صحف است بر تورات موسى كه ميفرمايد : أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِما فِي صُحُفِ مُوسى وَ إِبْراهِيمَ الَّذِي وَفَّى و النجم آيه 36 و 37 . و نيز ميفرمايد : إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى الاعلى آيه 18 و 19 . چنانچه اطلاق كتاب هم بر قرآن مانعى ندارد : ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ هُدىً لِلْمُتَّقِينَ بقره آيه 2 . و اطلاق جمع بر قرآن بواسطهء اين است كه هر سوره بلكه هر جملهء او يك صحيفهء كامله است براى هدايت جن و انس كه : يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ اسراء آيه 9 ، و مطهره بودن قرآن براى اين است كه هيچگونه نقصى و عيبى در او نيست تمام حق و صدق و موافق حكم و مصلحت و صلاح دنيا و آخرت بشر است و دست ناپاكى به او تماس نگرفته در لوح محفوظ و توسط ملائكه مقربين بر قلب مطهر حضرت رسالت و از دهان مبارك آن حضرت و لسان صدق تلاوت شده . [ سوره البينة ( 98 ) : آيه 3 ] فِيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ ( 3 ) در اين صحف مطهره كتابهايى است كه برجا و برپا است و بقويم‌ترين راهها قيام فرموده . يكى از امتيازات قرآن مجيد با كتب و صحف انبياء سلف اين است كه صحف انبياء سلف مثل صحف آدم و نوح و ادريس و هود و صالح و ابراهيم و ساير انبياء كه هيچ اثرى از آنها باقى نمانده فقط اشاراتى در قرآن به آنها شده و اما الواح تورات و اسفار آن و زبور داود و انجيل عيسى يك اسم از آنها در نزد يهود و نصارى باقى مانده و تحريف شده و اصلش از بين رفته كه ما مكررا اشاره كرده‌ايم و در مجلد اول كلم الطيب با مدارك صحيح كه نتوانند يهود و نصارى انكار كنند مگر از روى عناد و عصبيت باشد مفصلا بيان كرده‌ايم . و اما قرآن مجيد در حفظ الهى از زمان صدور الى يومنا هذا و الى يوم القيامه باقى و ثابت است و احدى از يهود و نصارى و مجوس و مشركين نتوانستند انكار كنند كه اينكه فعلا در دست ما است قرآن محمد ( ص ) نيست انكار آنها اين است كه رسالت آن حضرت را منكر هستند و قرآن او را افترى ميگويند لذا ميفرمايد : إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ حجر آيه 9 .